Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016


Αυγουστιάτικο Φεγγαρι 2016




Γυρνώντας από το αστεροσκοπειο της Υπάτης έκανα μια στάση να πάρω το Αυγουστιάτικο Φεγγάρι του 2016.



Επίσκεψη στο Αστεροσκοπείο Της Υπατης.



Το κύριο τηλεσκόπιο στο αστεροσκοπείο της Υπατης,απο την χθεσινη μας επισκεψη.



Μαζί με τον αξιαγάπητο καθηγητή φυσικής και προεδρο του συλλόγου αστρονομίας Φθιώτιδος Κ Θεοφάνη Σμανη θα το βάλουμε στο δρόμο του για το σύμπαν.


Ευχαριστουμε ολα τα μελη που μας ξεναγησαν στους χωρους αυτους.


Εγώ από πλευράς μου θα συνεισφέρω στο μέγιστο για την αξιοποίηση αυτού του διαμαντιού στη υπηρεσία της έρευνας και της επίδειξης του σύμπαντος μας στον κόσμο και ειδικά στα παιδιά.

Η Ευρυτανική Γαλακτική Οδός.



Ο Γαλαξιας μας επανω απο τον Ευρυτανικο σκοτεινο ουρανο μας μαγευει τον καθε ανθρωπο.





Με τον όρο Γαλαξίας αναφερόμαστε, στον γαλαξία στον οποίο ανήκει η Γη και όλο το Ηλιακό Σύστημα, ενώ όταν αναφερόμαστε σε άλλο γαλαξία, τον γράφουμε με μικρό «γ» και ακολουθεί και το όνομά του.




Ο Ήλιος και η Γη βρίσκονται στις παρυφές του Γαλαξία, και έτσι αυτός, καθώς τον κοιτάμε κατά μήκος, φαίνεται να σχηματίζει μία γαλακτόχρωμη, φωτεινή λωρίδα από πάρα πολλά αστέρια, που διασχίζει τον ορατό από τη Γη ουρανό από την μία πλευρά του ορίζοντα μέχρι την άλλη. Λόγω της εμφάνισης αυτής, ονομάστηκε στα ελληνικά «Γαλαξίας κύκλος» ή και «γάλακτος κύκλος» ή και σκέτο «γάλα». Ο Αριστοτέλης γράφει στα Μετεωρολογικά: «οἱ δὲ [φιλόσοφοι] περὶ Ἀναξαγόραν καὶ Δημόκριτον φῶς εἶναι τὸ γάλα λέγουσιν ἄστρων τινῶν», δηλαδή «οι φιλόσοφοι που ακολουθούν τον Αναξαγόρα και τον Δημόκριτο δέχονται ότι ο Γαλαξίας είναι κάποια άστρα». Στα αγγλικά είναι γνωστός και ως «Milky Way», που είναι μετάφραση του λατινικού Via Lactea («Γαλακτική Οδός»).



Πρόκειται για έναν σπειροειδή γαλαξία που αποτελεί μέρος της Τοπικής Ομάδας γαλαξιών. Αποτελείται από τουλάχιστον 200 δισεκατομμύρια αστέρες και ενδεχομένως έως και 400 δισεκατομμύρια αστέρες. Ανάμεσα στα τουλάχιστον 35 μέλη της Τοπικής Ομάδας, έρχεται δεύτερος σε αριθμό αστέρων και μάζα, πίσω μόνο από τον Γαλαξία της Ανδρομέδας, ο οποίος αποτελείται από ένα τρισεκατομμύριο αστέρες, όπως ανακαλύφθηκε το 2006.


Αν και ο Γαλαξίας μας είναι ένας από τα δισεκατομμύρια γαλαξίες που υπάρχουν στο Σύμπαν, έχει ιδιαίτερη σημασία για τον άνθρωπο, καθώς είναι το «σπίτι» του Ηλιακού Συστήματος. Ο Δημόκριτος (460 - 370 π.Χ.) ήταν ο πρώτος άνθρωπος που χωρίς όργανα ισχυρίσθηκε ότι ο Γαλαξίας αποτελείται από απομακρυσμένα άστρα:«Γαλαξίας εστί πολλών και μικρών και συνεχών αστέρων, συμφωτιζομένων αλλήλοις, συναυγασμός δια την πύκνωσιν» ό,τι δηλαδή λέγει και η σύγχρονη Αστρονομία ως προς τη σύσταση του Γαλαξία.



Photo Credit : Dimitrios Dimitris K. Deligeorgopoulos Artemisastronomy



Nikon D7000(astrohack patched)-Tokina 11-16 pro @11mm f/2.8
single 20 sec exposure
no iso(true raw)
www.artemisastronomy.gr

Το νεφέλωμα του Αετού.


Το νεφέλωμα του Αετού (γνωστό και ως Μεσιέ16, M16, NGC 6611 και IC 4703) είναι ένα ανοικτό αστρικό σμήνος και μέσα σε ένα νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός στον αστερισμό Όφις. Οφείλει το όνομά του στο σχήμα του που μοιάζει με αετό. Ήταν θέμα μίας από τις γνωστότερες φωτογραφίες που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (ΔΤΧ), η οποία απεικονίζει πυλώνες αερίου και σκόνης δημιουργίας μέσα στο νεφέλωμα.

Το νεφέλωμα του αετού είναι μέρος ενός διάχυτου νεφελώματος εκπομπής ή περιοχή ΗΙΙ, που έχει τον αριθμό καταλόγου IC 4703. Ο πύργος αερίου που φαίνεται έχει ύψος σχεδόν 10 έτη φωτός. Το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 55 με 70 έτη φωτός και μέσα σε αυτή την περιοχή γεννώνται ακόμη άστρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός, στον βραχίονα του Τοξότη ή Τοξότη-Τρόπιδος. Το κοντινό νεφέλωμα Ωμέγα βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση και μπορεί να ανήκουν και τα δύο στο ίδιο γιγάντιο σύμπλεγμα αερίων.
Το ανοικτό σμήνος έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός και ηλικία μόλις 5,5 εκατομμυρίων ετών, με τα λαμπρότερα μέλη να είναι άστρα φασματικού τύπου Ο6. Είναι ένα από τα φωτεινότερα ανοικτά σμήνη. Το λαμπρότερο άστρο του ανοικτό σμήνους έχει μέγεθος +8,24 και είναι ορατό με καλά κιάλια.



Photo Credit : Dimitrios Dimitris K. Deligeorgopoulos 

Evrytania Greece.


Telescope: Gso rc6
Imager: Canon 500d modified full spectrum
Filter: UHC 2''''
Reducer: Astro-Physics ccdt67@(7.3)compression
exposure: 
6X1200 seconds lights
4X1200 darks
ISO 800
Guide: Asi 120 mc+off axis guider ts9mm
Photoshop CS6-Nebulocity-APT.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

M-13 Στον Ηρακλη.

Άλλο ένα πανέμορφο αντικείμενο στον Γαλαξία μας.Το σφαιρικό σμήνος Μ-13 στον αστερισμό του Ηρακλή είναι από τα πιο όμορφα σμήνη που μπορείς να παρατηρήσεις με τηλεσκόπιο ,ακόμα και με κιάλια. Απέχει απο εμάς 25.000 έτη φωτός και αποτελείτε από περίπου 300.000 αστέρες.

Κάτω αριστερά της φωτογραφίας βλέπουμε και ένα μακρινό γαλαξία τον NGC-6207.Aπέχει περίπου 60 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Η διάμετρός του υπολογίζεται σε 60.000 έτη φωτός.Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 16 Μαΐου 1787. Το 2004 παρατηρήθηκε στον γαλαξία ένας υπερκαινοφανής, ο SN 2004A.

Ίσως άμα ψάξετε να βρείτε και άλλους πιο μακρινούς γαλαξίες βαθια στα βαθη του συμαντος.Το αφηνω σε εσας.:) :)

Λήψη από την αστροφαρμα μου στην Ευρυτανία.

Gso rc6+FR@f/6
Canon 500d modifid full spectrum+UHC filter
Asi 120mc+off axis guider
Heq5 pro
10X15 minutes lights+12 darks.



wiki
ο Μεσιέ 13 ανακαλύφθηκε από τον Έντμουντ Χάλλεϋ το 1714, ο οποίος ανέφερε ότι είναι ορατό με γυμνό μάτι σε μία καθαρή, ασέληνη νύκτα.

Μήνυμα από το Αρεσίμπο
Το 1974 στάλθηκε από το ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο ένα μήνυμα προς το Μ13 με σκοπό να επικοινωνήσει με πιθανή εξωγήινη ζωή. Ο λόγος που στάλθηκε στο Μ13 ήταν ότι εξαιτίας της υψηλότερης αστρικής πυκνότητας, οι πιθανότητες να εντοπιστεί ένας πλανήτης με ζωή με υψηλή νοημοσύνη είναι υψηλότερες. Αν και το μήνυμα εστάλη, το Μ13 δεν θα είναι σε εκείνη τη θέση όταν φτάσει. Η αποστολή του μηνύματος ήταν μία επίδειξη της τεχνολογίας και όχι μία πραγματική προσπάθεια να επικοινωνήσουμε.

Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 13 έχει διάμετρο περίπου 150 έτη φωτός και αποτελείται από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες άστρα. Έχει ηλικία περίπου 14 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο άστρο είναι ο μεταβλητός αστέρας V11 με φαινόμενο μέγεθος 11,95. Το πιο παράξενο μέλος του Μ13 είναι ένα νεαρό άστρο με φασματικό τύπο Β2. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι το άστρο παγιδεύτηκε βαρυτικά από το σμήνος.

M13 was discovered by Edmond Halley in 1714, and catalogued by Charles Messier on June 1, 1764.

It is located at right ascension 16h 41.7m and declination +36° 28'. With an apparent magnitude of 5.8, it is barely visible with the naked eye on a very clear night. Its diameter is about 23 arc minutes and it is readily viewable in small telescopes. Nearby is NGC 6207, a 12th magnitude edge-on galaxy that lies 28 arc minutes directly north east. A small galaxy, IC 4617, lies halfway between NGC 6207 and M13, north-northeast of the large globular cluster's center.

Wide field image of Messier 13.
Characteristics
M13 is about 145 light-years in diameter, and it is composed of several hundred thousand stars, the brightest of which is a red giant, the variable star V11, with an apparent visual magnitude of 11.95. M13 is 25,100 light-years away from Earth.

Arecibo message
The Arecibo message of 1974, which contained encoded information about the human race, DNA, atomic numbers, Earth's position and other information, was beamed from the Arecibo Observatory radio telescope towards M13 as an experiment in contacting potential extraterrestrial civilizations in the cluster. While the cluster will move through space during the transit time, the proper motion is small enough that the cluster will only move 24 light years, only a fraction of the diameter of the cluster. Thus, the message will still arrive near the center of the cluster.

My Astrofarm and the milkyway above my observatory.
Evrytania Greece.


4-6-2016

Ο Γαλαξιας της Δινης (Μ-51 Whirlpool Galaxy) 

Ο Γαλαξιας της Δινης (Μ-51 Whirlpool Galaxy) εληφθηκε στις 3-6-2016 απο το Αστεροσκοπειο μου.Είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με καθαρή δομή βραχιόνων που αλληλεπιδρά με το NGC 5195 σε απόσταση 23 εκατομμυριων ετων φωτος στον αστερισμό των θηρευτικών κυνών και κοντα στην Μεγαλη Αρκτο.

Gso rc6+FR@f/6
Canon 500d modifid full spectrum+UHC filter
Asi 120mc+off axis guider
Heq5 pro
7X15 minutes lights+5 darks.





Ο γαλαξίας της δίνης ανακαλύφθηκε από τον Σαρλ Μεσιέ το 1773 και ο Πιέρ Μεσαίν ανακάλυψε τον συνοδό του το 1781. Όμως μόνο το 1845 ανακαλύφθηκε ότι ο γαλαξίας της δίνης ήταν σπειροειδής, από τον Λόρδο του Ρος.

Κάποιες φορές ο όρος Μ51 χρησιμοποιείται για να περιγράψει το ζευγάρι των γαλαξιών και τότε οι γαλαξίες λέγονται αντίστοιχα Μ51a (ngc 5194) και M51b (ngc 5195).

Ως τώρα τρεις υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν ανακαλυφθεί στο γαλαξία της δίνης, ο SN 1994I και ο SN2005cs, ο οποίος έφτασε σε λαμπρότητα 14 και SN2011 dh.
Από αποτελέσματα που βασίζονται στον πρόσφατο σουπερνόβα 2005cs, ο γαλαξίας της δίνης απέχει περίπου 23 εκατομμύρια έτη φωτός, και φαινομενική διάμετρο 11',2 ο δίσκος του έχει διάμετρο περίπου 40.000 έτη φωτός.

Μια μαύρη τρύπα που περιτριγυρίζεται από ένα δίσκο σκόνης μπορεί να υπάρχει στο κέντρο του γαλαξία. Αυτή η τρύπα έχει δύο δίσκους σκόνης, οι οποίοι διασταυρώνονται, κάτι το οποίο είναι ασυνήθιστο.[5]

Εξαιτίας της αλληλεπίδρασής του με τον NGC 5195 έχει τονιστεί η σπειροειδής δομή του γαλαξία της δίνης. Επιπλέον, η συμπίεση του υδρογόνου έχει δημιουργήσει αστρογόνες περιοχές, οι οποίες εμφανίζονται ως φωτεινοί μπλε "κόμβοι" πάνω στους σπειροειδείς βραχίονες.
Ο γαλαξίας της δίνης είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας στην ομάδα Μ51, η οποία περιλαμβάνει επίσης τον γαλαξία ηλιοτρόπιο, NGC 5023 και NGC 5229. Αυτή η μικρή ομάδα είναι μία υποδιαίρεση μια μεγαλύτερης ομάδας που αποτελείται από αυτή, την ομάδα Μ101 και την ομάδα NGC 5866, αν και τις περισσότερες φορές αναφέρονται ως ξεχωριστές οντότητες.