Σάββατο, 5 Αυγούστου 2017

Ποσειδωνας Και Πλουτωνας

Απόψε έχοντας Φεγγάρι έβαλα μόνο την οδηγητική κάμερα (asi120) και πήρα 2 μακρινά αντικείμενα του ηλιακού μας συστήματος. Ο Πλανήτης Ποσειδώνας με τον μεγαλύτερο δορυφόρο του ανάμεσα σε άλλους τον Τρίτωνα,σε απόσταση 4.349.178.924 χιλιομέτρων και τον μακρινό μας Πλούτωνα σε απόσταση 4.993.594.426 χιλιομέτρων.


Gso RC 150mm
Asi 120 mc
10X15 sec subs


Ο Ποσειδώνας είναι ο όγδοος, κατά σειρά απόστασης από τον ήλιο, πλανήτης του Ηλιακού συστήματος. Δεν είναι ορατός με γυμνό μάτι, ενώ αν παρατηρηθεί με ισχυρό τηλεσκόπιο μοιάζει με πράσινο δίσκο. Στην αστρονομία συμβολίζεται με την τρίαινα

Ανακαλυμμένος στις 23 Σεπτεμβρίου 1846, ο Ποσειδώνας ήταν ο πρώτος πλανήτης που βρέθηκε σύμφωνα με μαθηματική πρόβλεψη και όχι από εμπειρικές παρατηρήσεις. Οι απροσδόκητες μεταβολές στην τροχιά του Ουρανού οδήγησε τον Αλέξ Μπουβάρντ να συμπεράνει ότι η τροχιά του υπόκειται σε βαρυτική διαταραχή από έναν άγνωστο πλανήτη. Ο Ποσειδώνας στη συνέχεια παρατηρήθηκε από τον Γιόχαν Γκότφριντ Γκάλε σε απόσταση μικρότερη από μία μοίρα από τη θέση που προέβλεψε ο Ουρμπέν Λεβεριέ, και ο μεγαλύτερος δορυφόρος του, ο Τρίτωνας, ανακαλύφθηκε λίγο αργότερα, αν και κανένα των υπόλοιπων 12 δορυφόρων του πλανήτη δεν ανιχνεύτηκε τηλεσκοπικά μέχρι τον 20ο αιώνα. Τον Ποσειδώνα έχει επισκεφθεί ένα μόνο διαστημόπλοιο, το Βόγιατζερ 2, το οποίο πέταξε από τον πλανήτη στις 25 Αυγούστου 1989.

Ο Ποσειδώνας έχει παρόμοια σύνθεση με τον Ουρανό, ενώ και οι δύο έχουν συνθέσεις που διαφέρουν από εκείνες των μεγαλύτερων γιγάντων αερίων, Δία και Κρόνου. Η ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα, ενώ είναι παρόμοια με του Δία και του Κρόνου στο ότι αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, μαζί με τα ίχνη υδρογονανθράκων και, ενδεχομένως, του αζώτου, περιέχει μεγαλύτερο ποσοστό των «πάγων», όπως νερό, αμμωνία και μεθάνιο. Οι αστρονόμοι κατηγοριοποιούν ενίοτε τους Ουρανό και Ποσειδώνα ως «γίγαντες πάγου», προκειμένου να τονίσουν τις διακρίσεις αυτές. Το εσωτερικό του Ποσειδώνα, όπως και του Ουρανού, αποτελείται κυρίως από πάγο και βράχους. Ίχνη μεθανίου στις εξώτερες περιοχές του πλανήτη ευθύνονται εν μέρει για την μπλε εμφάνιση του πλανήτη.

Σε αντίθεση με τη σχετικά ήρεμη ατμόσφαιρα του Ουρανού, η ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα είναι αξιοσημείωτη για τα ενεργά και ορατά καιρικά φαινόμενα της. Όταν το Βόγιατζερ 2 προσέγγισε τον Ποσειδώνα, για παράδειγμα, στο νότιο ημισφαίριο του πλανήτη υπήρχε μία μεγάλη σκοτεινή κηλίδα, συγκρίσιμη με τη Μεγάλη Ερυθρά Κηλίδα στο Δία. Αυτές οι καιρικές συνθήκες καθοδηγούνται από τους ισχυρότερους συνεχείς ανέμους κάθε πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα, καθώς καταγράφονται ταχύτητες ανέμου τόσο υψηλές όσο 2.100 χιλιόμετρα ανά ώρα. Λόγω της μεγάλης απόστασης από τον Ήλιο, η εξωτερική ατμόσφαιρα του Ποσειδώνα είναι ένα από τα πιο κρύα μέρη στο ηλιακό σύστημα, με τη θερμοκρασία στις κορυφές σύννεφων να πλησιάζουν τους -218 °C (55 K). Ωστόσο, η θερμοκρασία στο κέντρο του πλανήτη είναι περίπου 5.400 Κ (5.000 °C). Ο Ποσειδώνας έχει ένα αχνό και κατακερματισμένο σύστημα δακτυλίων, οι οποίοι είχαν ανιχνευτεί κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, όμως, ήταν αναμφισβήτητα η ύπαρξή τους επιβεβαιώθηκε μόνο το 1989 από το Voyager 2.

Ο Πλούτωνας (επίσημη ονομασία 134340 Πλούτωνας), είναι ένας πλανήτης νάνος του Ηλιακού συστήματος και το μεγαλύτερο αντικείμενο στη Ζώνη του Κάιπερ. Όπως και άλλα αντικείμενα της Ζώνης του Κάιπερ, ο Πλούτωνας αποτελείται κατά κύριο λόγο από πέτρωμα και πάγο, και η μάζα του είναι σχετικά μικρή, περίπου το 1/6 της μάζας της Σελήνης και έχει το 1/3 του όγκου της. Βρίσκεται στα εξωτερικά τμήματα του συστήματος, και έτσι χαρακτηρίζεται από πολύ χαμηλές θερμοκρασίες.

Ο Πλούτωνας φαίνεται από τη Γη ως αστέρας 15-ου μεγέθους. Η πραγματική του διάμετρος ισούται με 2.370 χλμ. ή με το 0,18 της γήινης. Η μάζα του είναι, σύμφωνα με μετρήσεις του 2006, 1.305 ± 0.007 ×1022 kg, δηλαδή μόλις ίση προς το 0,0021 της γήινης και 5 φορές μικρότερη από αυτή της Σελήνης. Η ταχύτητα περιστροφής στον Ισημερινό του, είναι μόλις 47,18 χλμ/ώρα και το ημερονύκτιό του έχει διάρκεια 6 ημέρες και 9 ώρες της Γης, αλλά οι μακρές ημέρες του φωτίζονται μόνο με λυκόφως.

Η μέση απόσταση του Πλούτωνα από τον Ήλιο είναι 39,48 αστρονομικές μονάδες, δηλαδή 5.906.000.000 χιλιόμετρα, ενώ η περιφορά του γύρω από τον Ήλιο συμπληρώνεται σε 248,09 γήινα έτη. Ωστόσο, λόγω της μεγάλης εκκεντρότητας της τροχιάς του, που είναι η μεγαλύτερη των πλανητών και ισούται με 0,24880766, ο Πλούτωνας στο περιήλιο πλησιάζει τον Ήλιο περισσότερο από τον Ποσειδώνα, σε απόσταση 4,5 δισεκ. χλμ., ενώ στο αφήλιο απομακρύνεται από τον Ήλιο σε απόσταση 7,4 δισεκ. χλμ. Εξάλλου, η τροχιά του Πλούτωνα παρουσιάζει και τη μεγαλύτερη κλίση ως προς την εκλειπτική και είναι ίση με 17,14°. Έτσι, όταν ο Πλούτωνας θεωρούνταν ακόμα πλανήτης, η θέση του "τελευταίου" πλανήτη του ηλιακού συστήματος εναλλασσόταν μεταξύ Ποσειδώνα και Πλούτωνα, καθώς η τροχιά του πρώτου μπαίνει "μέσα" από την τροχιά του δεύτερου, χωρίς ωστόσο να υπάρχει πιθανότητα να συγκρουστούν ποτέ, λόγω συγχρονισμού (τροχιακή απήχηση) των τροχιών Ποσειδώνα και Πλούτωνα 3:2 (για κάθε τρεις περιστροφές του Ποσειδώνα ο Πλούτωνας πραγματοποιεί δύο).

Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Νgc 7331

Το πρώτο αρχαίο φως στον ngc 7331 με 2 ώρες lum.
Πίσω του μαζί με πλήθος άλλων Γαλαξιών ,διακρίνουμε και τον Ngc 7337 σε απόσταση 317 εκατομμυρίων ετών φωτός.


Gso rc 150 with AP reducer (F/7)
Atik 16hr.

Ο NGC 7331 είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας σε απόσταση 45 εκατομμυρίων ετών φωτός από τη Γη, στον αστερισμό Πήγασο. Είναι ένας από τους λαμπρότερους γαλαξίες που δεν συμπεριλαμβάνονται στον κατάλογο του Μεσιέ. Εκπέμπει ακτίνες Χ και ραδιοκύματα.

Αυτός ο γαλαξίας μοιάζει πολύ με τον Γαλαξία μας όσον αφορά στη δομή και το μέγεθος σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αποκαλείται ο «δίδυμος του Γαλαξία μας». Επιπλέον η εμφάνισή του θυμίζει τον γαλαξία της Ανδρομέδας. Φαίνεται με κλίση 71 μοιρών.
Οι παρατηρήσεις έχουν δείξει ότι ο NGC 7331 έχει ένα μεγάλο πυρηνικό εξόγκωμα, το οποίο έχει ακτίνα ίση με το ένα δέκατο του γαλαξία. Η αιτία σχηματισμού του δεν είναι γνωστή. Ένα άλλο μυστήριο είναι το γεγονός ότι το πυρηνικό εξόγκωμα του NGC 7331 περιστέφεται με αντίθετη φορά από τον υπόλοιπο γαλαξία, κατί ασυνήθιστο για γαλαξία. Πιστεύεται ότι η αιτία της ανάδρομης περιστροφής του πυρήνα είναι η συγχώνευση με έναν άλλο γαλαξία.

Επίσης, πιο κοντά στο πυρήνα υπάρχει ένα δίσκος αερίου που περιφέρεται ταχύτερα από το υπόλοιπο γαλαξία. Είναι πλούσιος σε μέταλλα και σχηματίστηκε σχετικά πρόσφατα, πριν περίπου 2 δις χρόνια. Η αναλογία μαγνησίου προς σίδηρου του δακτυλίου δείχνει ότι το πιο πρόσφατο συμβάν αστρογένεσης είχε μεγάλη διάρκεια.

Ένα συμβάν αστρογέννεσης έλαβε χώρα και στον ίδιο τον αστρόμορφο πυρήνα. Όμως, η αναλογία μαγνησίου προς σιδήρου δείχνει ότι το συμβάν είχε μικρότερη διάρκεια. Επίσης, ο πυρήνας πιστεύεται ότι φιλοξένει μια μαύρη τρύπα ή πυκνή συγκέντρωση αστέρων με μάζα 5·108 ηλιακές μάζες. Πιστεύεται ότι είναι η πηγή των ραδιοκυμμάτων και των ακτίνων Χ που εκπέμπει ο γαλαξίας.


Το Νεφέλωμα του Αετού (M16)

Το Νεφέλωμα του Αετού (M16) μετά την πρόσθεση 2 ωρών υδρογόνου στην ήδη υπάρχουσα λήψη rgb με dslr.

Gso RC 150mm
Atik 16hr
Canon 500d mod
AP reducer f/7
Heq 5 pro


Το νεφέλωμα του Αετού (γνωστό και ως Μεσιέ16, M16, NGC 6611 και IC 4703) είναι ένα ανοικτό αστρικό σμήνος και μέσα σε ένα νεφέλωμα εκπομπής σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός στον αστερισμό Όφις. Οφείλει το όνομά του στο σχήμα του, που μοιάζει με αετό με ανοιχτά φτερά. Ήταν θέμα μίας από τις γνωστότερες φωτογραφίες που τράβηξε το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Χαμπλ (ΔΤΧ), η οποία απεικονίζει πυλώνες αερίου και σκόνης δημιουργίας μέσα στο νεφέλωμα.
Το νεφέλωμα του αετού είναι μέρος ενός διάχυτου νεφελώματος εκπομπής ή περιοχή ΗΙΙ, που έχει τον αριθμό καταλόγου IC 4703. Ο πύργος αερίου που φαίνεται έχει ύψος σχεδόν 10 έτη φωτός. Το νεφέλωμα έχει διάμετρο περίπου 55 με 70 έτη φωτός και μέσα σε αυτή την περιοχή γεννώνται ακόμη άστρα. Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 7.000 ετών φωτός, στον βραχίονα του Τοξότη ή Τοξότη-Τρόπιδος. Το κοντινό νεφέλωμα Ωμέγα βρίσκεται περίπου στην ίδια απόσταση και μπορεί να ανήκουν και τα δύο στο ίδιο γιγάντιο σύμπλεγμα αερίων.
Το ανοικτό σμήνος έχει διάμετρο περίπου 15 έτη φωτός και ηλικία μόλις 5,5 εκατομμυρίων ετών, με τα λαμπρότερα μέλη να είναι άστρα φασματικού τύπου Ο6. Είναι ένα από τα φωτεινότερα ανοικτά σμήνη. Το λαμπρότερο άστρο του ανοικτό σμήνους έχει μέγεθος +8,24 και είναι ορατό με καλά κιάλια.


Το νεφέλωμα του Αλτήρα

Το νεφέλωμα του Αλτήρα (M27) με πρόσθεση νέων χθεσινών δεδομένων ha και Oiii επάνω στην υπάρχουσα rgb φωτογραφία .


Το Νεφέλωμα του Αλτήρα (Dumbbell Nebula), γνωστό και ως Μεσιέ 27 (Μ27) ή NGC 6853, είναι ένα συγκεκριμένο πλανητικό νεφέλωμα στον αστερισμό Αλώπηξ σε ουρανογραφικές συντεταγμένες: ορθή αναφορά α = 19h:59min:36sec και απόκλιση δ = +22°.43΄.16΄΄ (εποχή 2000.0). Αποτελεί ένα από τα γνωστότερα και πιο «αναγνωρίσιμα» νεφελώματα τέτοιου είδους στους γήινους ουρανούς. Απέχει περίπου 1.360 έτη φωτός από τη Γη. Το απόλυτο μέγεθός του υπολογίζεται σε -0,6 και η μέγιστη διάμετρός του σε 2,9 έτη φωτός.

Το Νεφέλωμα του Αλτήρα υπήρξε το πρώτο πλανητικό νεφέλωμα που ανακαλύφθηκε. Ο αστρονόμος που το ανεκάλυψε ήταν ο Γάλλος Σαρλ Μεσιέ, το έτος 1764. Με φαινόμενο μέγεθος 7,5 και φαινόμενη διάμετρο περίπου 8 × 5,6 λεπτά του τόξου, είναι ορατό με κιάλια και δημοφιλής στόχος για παρατήρηση από ερασιτέχνες αστρονόμους με μικρά τηλεσκόπια.

Gso rc6 -Astro Physics CCDT67 Reducer (F/6)
Canon 500d full mod+cls filter
Ts off axis guider-asi 120mc
Heq5 pro
4X30 minutes+8Χ30 min darks(2 hours exposure)
Nebulocity-Photoshop cs6
2X1200 sec HA
2X1200 sec OIII



Πέμπτη, 6 Ιουλίου 2017

Ευρυτάνες αστρονόμοι στην Κεφαλονιά.




Με επιτυχία πραγματοποιηθηκε η συμμετοχή του συλλόγου ερασιτεχνικής αστρονομίας Ευρυτανίας Άρτεμις στο 2ο Θερινό Σχολείο Φυσικής-Αστροφυσικής στην Κεφαλονιά. Εκπροσωπήθηκε από τον αντιπρόεδρο του συλλόγου και αστροφωτογράφο Κ.Δεληγεωργόπουλο Δημ'ητριο όπου και μετέφερε στα παιδιά την γνώση του στα πεδία της αστροφωτογραφησης και την λειτουργία και χρήση των τηλεσκοπίων. Μαζί του ο Σύλλογος ερασιτεχνών αστρονόμων Φθειωτιδας με τον πρόεδρο του Κ Φάνη Σμάνη και η Εταιρία Αστρονομίας και διαστήματος Βόλου με τον Κ Λουκά Ζαχείλα.


Ο Δήμος Κεφαλονιάς κατόπιν στενής συνεργασίας με την Ένωση Ελλήνων Φυσικών και το Τοπικό Παράρτημα Κεφαλλονιάς, λειτούργησε με επιτυχία το 1ο Θερινό Σχολείο Φυσικής – Αστροφυσικής το 2016 με αντικείμενο την Επιστήμη της Φυσικής της Αστροφυσικής και των σύγχρονων επιτευγμάτων τους, για μαθητές της Β’βάθμιας εκπαίδευσης (επιπέδου αποφοίτων Β’ Γυμνασίου έως και Β’ Λυκείου). Επιδιώκοντας να καταστεί το Θερινό Σχολείο θεσμός για τους νέους μας, προετοιμάζεται η λειτουργία του 2ου Θερινού Σχολείου για το έτος 2017 το οποίο προγραμματίζεται για το διάστημα Κυριακή 25 Ιουνίου 2017 έως και Παρασκευή 30 Ιουνίου 2017.

Στόχος του προγράμματος είναι να εισαχθούν οι συμμετέχοντες μαθητές στον μαγικό κόσμο των επιτευγμάτων και ανακαλύψεων της επιστήμης της φυσικής και της αστροφυσικής, τα οποία αλλάζουν άρδην τη ζωή του ανθρώπου σε όλες του τις εκφάνσεις, επηρεάζοντας πολλές άλλες επιστήμες. Με τη συμμετοχή και μαθητών από άλλα σχολεία της χώρας με μέριμνα της ΕΕΦ, τα παιδιά της Κεφαλλονιάς θα έχουν την ευκαιρία ανάπτυξης δεσμών μεταξύ τους με κοινό τόπο την αγάπη τους για την επιστήμη, την καλλιέργεια εξωστρέφειας και την ανταλλαγή απόψεων και αναζητήσεων. Βασική επιδίωξη του θερινού σχολειου είναι η διδασκαλία της φυσικής και αστροφυσικής να καταστήσει τους μαθητές ικανούς να εκτιμούν το φυσικό κόσμο και να συμβάλουν στη λήψη αποφάσεων σχετικών με τις μεταβολές, που η ανθρώπινη δραστηριότητα επιφέρει σε αυτόν, χρησιμοποιώντας την επιστημονική γνώση, αναγνωρίζοντας ερωτήματα και εξάγοντας συμπεράσματα που βασίζονται σε επιστημονικά δεδομένα.


Το περιεχόμενο της διαδραστικής διδασκαλίας του Θερινού Σχολείου, δεν υποκαθιστά την εκπαιδευτική ύλη που διδάσκεται στις επίσημες βαθμίδες της ελληνικής εκπαίδευσης, αλλά επεκτείνει το ενδιαφέρον των μαθητών σε αντικείμενα γνώσης άγνωστα προς αυτά και τους εισαγάγει σε ανώτερα επίπεδα επιστημονικής αναζήτησης. Ο Δήμος Κεφαλονιάς σε συνεργασία με το Τοπικό Παράρτημα Κεφαλλονιάς της ΕΕΦ, με την αμέριστη υποστήριξη του Διευθυντή Περιφερειακής Διεύθυνσης Β’ βάθμιας Εκπαίδευσης κ, Μαρκάτου, έχουν προετοιμάσει τη λειτουργία του 2ου Θερινού Σχολείου προκειμένου να γίνει γνωστή στους επιλέξιμους μαθητές και να συγκεντρωθούν οι αιτήσεις συμμετοχής μετά των απαιτούμενων δικαιολογητικών (αίτηση συμμετοχής, υπεύθυνη Δήλωση γονέα/κηδεμόνα).
Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων μαθητών από τα σχολεία της Κεφαλλονιάς και όλη την επικράτειά της αναμένεται να ανέλθει περίπου στους 60 μαθητές – μαθήτριες. Με μέριμνα της Ενωσης Ελλήνων Φυσικών αναμένεται να συμμετάσχουν έως 20 επιπλεόν μαθητές από την υπόλοιπη χώρα. Οι εισηγητές που θα μετακινηθούν από διάφορα σημεία της χώρας για τις διαλέξεις αναμένεται να είναι 17 στον αριθμό συμπεριλαμβανομένων και των εκπροσώπων της ΕΕΦ.

Εφημερίδα Κεφαλονιά

Το νεφέλωμα της Ημισελήνου


Το νεφέλωμα της Ημισελήνου(NGC-6888) στον αστερισμό του Κύκνου. Με δεδομένα περίπου 4 ωρών σε L-HA-G-B.





Telescope:Gso RC6''
Imager:Atik 16HR
Lum : 80 minutes
Ha : 60 minutes
Green: 60 minutes
Blue :60 minutes
Guide:Ts off axis-Asi 120 mc

Το NGC 6888 (γνωστό και ως νεφέλωμα του μηνίσκου) είναι νεφέλωμα στον αστερισμό Κύκνος, σε απόσταση 4.700 ετών φωτός. Δημιουργήθηκε από τους ισχυρούς αστρικούς ανέμους του αστέρα Βολφ-Ραγιέ WR136, οι οποίοι προσκρούουν στα αέρια που απέβαλε το άστρο όταν ήταν ερυθρός γίγαντας.
Το νεφέλωμα εκπέμπει ακτίνες Χ από την περιφέρειά του. Το ανακάλυψε ο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1792.

Αν και έχει φαινόμενο μέγεθος +7,6, είναι ιδιαίτερα αχνό και απαιτείται η χρήση φίλτρου UHC ή OIII για να παρατηρηθεί με μικρό τηλεσκόπιο.
Αν και δεν είμαι πολύ fun των star trails έκανα την πρώτη προσπάθεια εχθές 23-6-2017 στο αστεροσκοπείο μου την ώρα που το τηλεσκόπιο φωτογράφιζε το νεφέλωμα της Ημισελήνου(NGC-6888).Μάλλον αρχίζει να μου αρέσει. Η επόμενη θα είναι στο βουνό που βλέπετε (Βελούχι 2340m).Καλό καλοκαίρι.

Nikon D-7000--Tokina 11mm f/2.8