Τρίτη, 7 Ιουνίου 2016

M-13 Στον Ηρακλη.

Άλλο ένα πανέμορφο αντικείμενο στον Γαλαξία μας.Το σφαιρικό σμήνος Μ-13 στον αστερισμό του Ηρακλή είναι από τα πιο όμορφα σμήνη που μπορείς να παρατηρήσεις με τηλεσκόπιο ,ακόμα και με κιάλια. Απέχει απο εμάς 25.000 έτη φωτός και αποτελείτε από περίπου 300.000 αστέρες.

Κάτω αριστερά της φωτογραφίας βλέπουμε και ένα μακρινό γαλαξία τον NGC-6207.Aπέχει περίπου 60 εκατομμύρια έτη φωτός από την Γη. Η διάμετρός του υπολογίζεται σε 60.000 έτη φωτός.Τον ανακάλυψε ο αστρονόμος Ουίλιαμ Χέρσελ στις 16 Μαΐου 1787. Το 2004 παρατηρήθηκε στον γαλαξία ένας υπερκαινοφανής, ο SN 2004A.

Ίσως άμα ψάξετε να βρείτε και άλλους πιο μακρινούς γαλαξίες βαθια στα βαθη του συμαντος.Το αφηνω σε εσας.:) :)

Λήψη από την αστροφαρμα μου στην Ευρυτανία.

Gso rc6+FR@f/6
Canon 500d modifid full spectrum+UHC filter
Asi 120mc+off axis guider
Heq5 pro
10X15 minutes lights+12 darks.



wiki
ο Μεσιέ 13 ανακαλύφθηκε από τον Έντμουντ Χάλλεϋ το 1714, ο οποίος ανέφερε ότι είναι ορατό με γυμνό μάτι σε μία καθαρή, ασέληνη νύκτα.

Μήνυμα από το Αρεσίμπο
Το 1974 στάλθηκε από το ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο ένα μήνυμα προς το Μ13 με σκοπό να επικοινωνήσει με πιθανή εξωγήινη ζωή. Ο λόγος που στάλθηκε στο Μ13 ήταν ότι εξαιτίας της υψηλότερης αστρικής πυκνότητας, οι πιθανότητες να εντοπιστεί ένας πλανήτης με ζωή με υψηλή νοημοσύνη είναι υψηλότερες. Αν και το μήνυμα εστάλη, το Μ13 δεν θα είναι σε εκείνη τη θέση όταν φτάσει. Η αποστολή του μηνύματος ήταν μία επίδειξη της τεχνολογίας και όχι μία πραγματική προσπάθεια να επικοινωνήσουμε.

Χαρακτηριστικά
Το Μεσιέ 13 έχει διάμετρο περίπου 150 έτη φωτός και αποτελείται από πολλές εκατοντάδες χιλιάδες άστρα. Έχει ηλικία περίπου 14 εκατομμύρια έτη. Το λαμπρότερο άστρο είναι ο μεταβλητός αστέρας V11 με φαινόμενο μέγεθος 11,95. Το πιο παράξενο μέλος του Μ13 είναι ένα νεαρό άστρο με φασματικό τύπο Β2. Η πιο πιθανή εξήγηση είναι ότι το άστρο παγιδεύτηκε βαρυτικά από το σμήνος.

M13 was discovered by Edmond Halley in 1714, and catalogued by Charles Messier on June 1, 1764.

It is located at right ascension 16h 41.7m and declination +36° 28'. With an apparent magnitude of 5.8, it is barely visible with the naked eye on a very clear night. Its diameter is about 23 arc minutes and it is readily viewable in small telescopes. Nearby is NGC 6207, a 12th magnitude edge-on galaxy that lies 28 arc minutes directly north east. A small galaxy, IC 4617, lies halfway between NGC 6207 and M13, north-northeast of the large globular cluster's center.

Wide field image of Messier 13.
Characteristics
M13 is about 145 light-years in diameter, and it is composed of several hundred thousand stars, the brightest of which is a red giant, the variable star V11, with an apparent visual magnitude of 11.95. M13 is 25,100 light-years away from Earth.

Arecibo message
The Arecibo message of 1974, which contained encoded information about the human race, DNA, atomic numbers, Earth's position and other information, was beamed from the Arecibo Observatory radio telescope towards M13 as an experiment in contacting potential extraterrestrial civilizations in the cluster. While the cluster will move through space during the transit time, the proper motion is small enough that the cluster will only move 24 light years, only a fraction of the diameter of the cluster. Thus, the message will still arrive near the center of the cluster.

My Astrofarm and the milkyway above my observatory.
Evrytania Greece.


4-6-2016

Ο Γαλαξιας της Δινης (Μ-51 Whirlpool Galaxy) 

Ο Γαλαξιας της Δινης (Μ-51 Whirlpool Galaxy) εληφθηκε στις 3-6-2016 απο το Αστεροσκοπειο μου.Είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας με καθαρή δομή βραχιόνων που αλληλεπιδρά με το NGC 5195 σε απόσταση 23 εκατομμυριων ετων φωτος στον αστερισμό των θηρευτικών κυνών και κοντα στην Μεγαλη Αρκτο.

Gso rc6+FR@f/6
Canon 500d modifid full spectrum+UHC filter
Asi 120mc+off axis guider
Heq5 pro
7X15 minutes lights+5 darks.





Ο γαλαξίας της δίνης ανακαλύφθηκε από τον Σαρλ Μεσιέ το 1773 και ο Πιέρ Μεσαίν ανακάλυψε τον συνοδό του το 1781. Όμως μόνο το 1845 ανακαλύφθηκε ότι ο γαλαξίας της δίνης ήταν σπειροειδής, από τον Λόρδο του Ρος.

Κάποιες φορές ο όρος Μ51 χρησιμοποιείται για να περιγράψει το ζευγάρι των γαλαξιών και τότε οι γαλαξίες λέγονται αντίστοιχα Μ51a (ngc 5194) και M51b (ngc 5195).

Ως τώρα τρεις υπερκαινοφανείς αστέρες έχουν ανακαλυφθεί στο γαλαξία της δίνης, ο SN 1994I και ο SN2005cs, ο οποίος έφτασε σε λαμπρότητα 14 και SN2011 dh.
Από αποτελέσματα που βασίζονται στον πρόσφατο σουπερνόβα 2005cs, ο γαλαξίας της δίνης απέχει περίπου 23 εκατομμύρια έτη φωτός, και φαινομενική διάμετρο 11',2 ο δίσκος του έχει διάμετρο περίπου 40.000 έτη φωτός.

Μια μαύρη τρύπα που περιτριγυρίζεται από ένα δίσκο σκόνης μπορεί να υπάρχει στο κέντρο του γαλαξία. Αυτή η τρύπα έχει δύο δίσκους σκόνης, οι οποίοι διασταυρώνονται, κάτι το οποίο είναι ασυνήθιστο.[5]

Εξαιτίας της αλληλεπίδρασής του με τον NGC 5195 έχει τονιστεί η σπειροειδής δομή του γαλαξία της δίνης. Επιπλέον, η συμπίεση του υδρογόνου έχει δημιουργήσει αστρογόνες περιοχές, οι οποίες εμφανίζονται ως φωτεινοί μπλε "κόμβοι" πάνω στους σπειροειδείς βραχίονες.
Ο γαλαξίας της δίνης είναι ο λαμπρότερος γαλαξίας στην ομάδα Μ51, η οποία περιλαμβάνει επίσης τον γαλαξία ηλιοτρόπιο, NGC 5023 και NGC 5229. Αυτή η μικρή ομάδα είναι μία υποδιαίρεση μια μεγαλύτερης ομάδας που αποτελείται από αυτή, την ομάδα Μ101 και την ομάδα NGC 5866, αν και τις περισσότερες φορές αναφέρονται ως ξεχωριστές οντότητες.

M-64 Black Eye Galaxy

Και να και ο Γαλαξίας Μ-64 (μαύρο μάτι-black eye) αποτέλεσμα του χθεσινού ταξιδιού μου στο Σύμπαν.
Βρίσκεται στην Κόμη Βερενίκης σε απόσταση 20 εκατομμυρίων ετών φωτός από εμάς.
Η φωτογραφία εληφθηκε από το αστεροσκοπείο Astrotek Evrytania.

Telescope: Gso rc6
Imager: Canon 500d modified full spectrum
Filter: UHC 2''
Reducer: Astro-Physics ccdt67@(7.3)compression
exposure: 6X600 seconds lights
7X600 darks
Guide: Asi 120 mc+off axis guider ts9mm




WiKi
Ο Μεσιέ 64 (γνωστός και ως Γαλαξίας Μαύρο Μάτι και NGC 4826) είναι ένας σπειροειδής γαλαξίας Σίφερτ τύπου 2 σε απόσταση περίπου 20 εκατομμυρίων ετών φωτός στον αστερισμό Κόμη Βερενίκης. Είναι ιδιαίτερα γνωστός για την λωρίδα σκόνης που καλύπτει τον λαμπρό πυρήνα του.
Ο Μεσιέ 64 ανακαλύφθηκε από τον Edward Pigott τις 23 Μαρτίου 1779, ενώ 12 μέρες μετά τον ανακάλυψε ανεξάρτητα ο Γιόχαν Μπόντε. Περίπου ένα χρόνο αργότερα o Σαρλ Μεσιέ τον ανακάλυψε και τον προσέθεσε στον κατάλογό του το 1780. Η ανακάλυψη του Pigott δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 1781, μετά από τις δημοσιεύσεις των άλλων δύο. Η λωρίδα σκόνης ανακαλύφθηκε από τον Ουίλιαμ Χέρσελ, όταν παρατήρησε τον γαλαξία το 1785 και το 1789.
Με την πρώτη ματιά, ο Μεσιέ 64 μοιάζει να είναι ένας αρκετά συνηθισμένος γαλαξίας. Όμως, πρόσφατες μελέτες έχουν οδηγήσει στην αξιοπρόσεκτη ανακάλυψη ότι το διαστρικό αέριο στις εξωτερικές περιοχές του Μεσιέ 64 περιστρέφεται σε αντίθετη κατεύθυνση από το αέριο και τα άστρα στις εσωτερικές περιοχές. Η εσωτερική περιοχή έχει ακτίνα μόνο 3.000 έτη φωτός, ενώ η εξωτερική περιοχή 40.000 έτη φωτός. Αυτό το μοτίβο πιστεύεται ότι έχει προκαλέσει τη δημιουργία πολλών άστρων στα σύνορα των δύο περιοχών. Αίτια αυτού του φαινομένου πιστεύεται ότι είναι η συγχώνευση του Μεσιέ 64 με ένα δορυφόρο του.
--------------------------------------------------------------------------------------
The Black Eye Galaxy (also called Evil Eye Galaxy; designated Messier 64, M64, or NGC 4826) was discovered by Edward Pigott in March 1779, and independently by Johann Elert Bode in April of the same year, as well as by Charles Messier in 1780. It has a spectacular dark band of absorbing dust in front of the galaxy's bright nucleus, giving rise to its nicknames of the "Black Eye" or "Evil Eye" galaxy. M64 is well known among amateur astronomers because of its appearance in small telescopes. It is a spiral galaxy in the Coma Berenices constellation.
The interstellar medium of Messier 64 comprises two counter-rotating disks which are approximately equal in mass.[6] The inner disk contains the prominent dust lanes of the galaxy. The stellar population of the galaxy exhibits no measurable counter-rotation.[7] Possible formation scenarios include a merger with a gas-rich satellite galaxy in a retrograde orbit, or the continued accretion of gas clouds from the intergalactic medium.

Aprox distance: 20 million light years.